Vorig jaar ontdekte ik de Bijbel voor Ongelovigen van Guus Kuijer. De titel sprak me aan. Wellicht omdat het zo apart klinkt. Ik houd er altijd van om dingen met elkaar te associeren die niets met elkaar te maken hadden. Ik begon er in en het is echt een fantastisch boek!
In het centrum De Nieuwe Liefde wordt eens per kwartaal een Dienst voor Ongelovigen gehouden. Ook dit is iets wat mij aan spreekt. Een kerkdienst kan heel mooi zijn en waarom zou dit alleen voorbehouden zijn aan gelovigen.
Toen ik het met iemand had over ik me aangesproken voelde bij het woord ongelovigen, wist ik daar niet zo goed antwoord op. Ik wist gewoon niet of ik mezelf gelovig of ongelovig moest noemen. Het is natuurlijk ook een behoorlijk zwart-witte indeling, maar dit zwart-witte heb ik meegekregen tijdens mijn opvoeding. Er waren maar twee mogelijkheden: De hemel of de hel.
Toen ik op internet opzocht wat bedoeld wordt met het woord 'Ongelovige' werd het mij duidelijk. Ongelovige kan namelijk betekenen: (1) Niet geloven of (2) Anders geloven. Ik geloof wel, maar ik geloof anders dan ik opgevoed ben. En ik ben altijd opgevoed met het idee dat mensen die niet op de juiste manier geloven 'de ongelovigen' zijn. Eigenlijk is dat raar. Alsof je zo overtuigd bent dat een BMW de enige juiste auto is, dat je mensen in een ander merk auto, de autolozen noemt. Het komt op mij een beetje hoogmoedig op me over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten