Het zevende gebod

Ik ging als kind twee keer per zondag naar de kerk en we lazen na het eten altijd uit de bijbel. Dit laatste werd echt nooit overgeslagen, ook niet als we 's ochtends haast hadden en de bus bijna vertrok. Het kon wel ingekort worden. Een tekst was dan al genoeg. Voor mij kwam het dan over als een soort toverformule; niemand luisterde voor mijn gevoel, maar de formule was uitgesproken. 

Heel aantrekkelijk vond ik het bijbellezen niet, maar er was een uitzondering. Dat was als het boek Hooglied aan de beurt was. Vooral Hooglied 8 was mooi: "Wij hebben een kleine zuster, die nog geen borsten heeft; wat zullen wij onze zuster doen in dien dag, als men van haar spreken zal?". Achteraf verbaas ik me over dat ik deze tekst zo mooi vond, want de zus van de schrijver had nog niet eens borsten. Maar blijkbaar genoot ik er al van als het woord "borsten" viel. En ook was het hoofdstuk nog niet af: Niet veel later volgt: "Ik ben een muur en mijn borsten zijn als torens." Ik geloof dat ik dat de mooiste tekst uit de bijbel vond, maar heb er helaas nooit een preek over gehoord. Wat verder jammer was dat de uitleg was dat Hooglied niets met aardse zaken te maken had, maar alleen beeldspraak was de relatie tussen een mens en God.

Bij de preken moest ik het hebben van het zevende gebod. 's Avonds hadden we leerpreken waarbij de Heidelbergse catachismus behandeld werd. Een keer per jaar was het zevende gebod aan de beurt. Het zevende gebod in de Bijbel is: "Gij zult niet echtbreken." Je zou denken, dat het betekent dat je niet mag scheiden, maar niets is minder waar. Het betekent nog veel en veel meer. De Catachismus legt het allemaal haarfijn uit. Voor mijn gevoel kwam het er op neer dat alles wat met seks te maken had niet goed was. Niet een boodschap die ik graag wilde horen denk ik, maar toch keek ik er naar uit. Gewoon omdat dan het woord "seksualiteit" genoemd werd. Geen "seks" natuurlijk, want dat klinkt te plat.

Over seks werd dus thuis niet gesproken, maar toch had ik wel heel goed begrepen dat seks voor het huwelijk wel een van de ergste zonden was. Dat kwam zo: Als een meisje verkering had en zwanger werd voor ze getrouwd werd, moest zo'n stel bij de kerkenraad komen om verantwoording af te leggen. Ik heb me vaak zo'n gesprek voor proberen te stellen, maar dat kostte me erg veel moeite. Als zo'n gesprek dan afgerond was en ik neem aan dat ze door het stof waren gegaan, mocht je bij wijze van gunst gewoon lid blijven van de kerk. Wel werden de namen van het stel nog even voorgelezen vanaf de preekstoel en werd gezegd dat ze schuldbelijdenis hadden gedaan van de zonde tegen het zevende gebod. Ook deze momenten waar momenten waar ik naar uit keek, en ik had het gevoel dat meer mensen er van genoten. Achteraf denk ik: Zouden ze zich gerealiseerd hebben, dat degene die seks voor het huwelijk plannen er meestal voor zorgen dat ze niet zwanger werden? Dit kan bijna niet anders, maar die hoefden geen schuld te belijden. Een term die ik nog uit die tijd onthouden heb was "de afgelikte boterham". Dat ging dan over een meisje wat al seks gehad had met iemand anders. 

Dit alles heeft wel zo'n indruk op me gemaakt dat ik me echt voor had genomen om geen seks voor het huwelijk te hebben. Toen ik een relatie had, zette dit een groot stempel er op. Ik wilde iets wat heel natuurlijk was, blokkeren en negeren. Uiteraard lukte negeren niet goed en voelde ik me elke keer schuldig als we dingen op dat gebied ondernamen. Ik nam het me voor om de volgende keer beter te doen, maar dat lukte dan weer niet. En weer voelde ik me schuldiger. Relatie na relatie strandde; ik voelde me slecht als ik van dingen genoot die met seks te maken hadden. Nadat er weer een relatie voorbij was, waarin we hard tegen onze natuurlijke verlangens hadden gevochten, kwam ik het boekje "Ongekust en toch geen kikker" tegen. Een Amerikaans christen pleit er in dat boek voor zelfs niet te zoenen voor het huwelijk, want dat roept alleen maar slechte gedachten op. Ik dacht dat dit de oplossing was en nam me voor het nog veel extremer aan te pakken bij een volgende relatie. 

In de paar jaar die ik na deze relatie had ben ik zelf na gaan denken en tot de conclusie gekomen dat zaken wellicht anders liggen. Ik kwam de liefste vrouw van de wereld tegen en we gaven direct en volledig toe aan onze verlangens. Ik heb niet het idee dat onze relatie zich niet goed ontwikkeld heeft, doordat ik mij niet aan de regels gehouden heb. Iets waar ik ooit van overtuigd was.

Monddood

Ik kan er nooit zo goed tegen als er karikaturen van groepen mensen gemaakt worden.Je doet ze namelijk ernstig te kort. Meer dan eens kom ik karikaturen van de reformatorische gezindte tegen, die slechts een klein gedeelte laten zien met als doel om ze belachelijk te maken. Ik kan mij daar aan ergeren.

Al sinds ik voor het eerst van de evolutietheorie hoorde werd deze ook belachelijk gemaakt. Je moest toch wel volslagen idioot zijn om in de evolutietheorie te geloven. Ik kan mij nog nog de volgende uitleg over de evolutietheorie herinneren: De waarschijnlijkheid van de evolutietheorie is even groot als de kans dat een aap allemaal letters van de Eiffeltoren afgooit en dat deze letters de inhoud vormen van een compleet boek van 1000 bladzijdes. Ik vroeg me af hoe mensen toch zo dom konden zijn om dat te geloven.

Dat was een tijd zonder internet en de reformatorische zuil was toen aardig intact. Ik heb tot mijn 18de nooit gesproken met een niet-refo. Toch had ik ergens een gevoel dat er iets niet klopte. Toen ik een televisiedocumentaire van Richard Dawkins zeg, moest ik aan de uitspraken over de evolutietheorie terugdenken en ik vind het stuitend om zo een karikatuur neer te zetten van de evolutietheorie. Daar heeft niemand wat aan.

Het is goed dat er nu via internet voor iedereen ruime informatie beschikbaar is. Toen Michel Servet een ander inzicht had Calvijn, werd hij in 1553 onder auspiciën van Calvijn in Genève levend verbrand. Toen Galilei beweerde dat de aarde rond was, probeerde de Katholieke Kerk hem in 1616 het zwijgen op te leggen. Volgens Prediker 1:5 zou de zon wel degelijk op en onder gaan.

Toen ik op de middelbare school zat probeerde men anderen het zwijgen op te leggen door een karikatuur van ze te maken. In deze tijd met veel informatie beschikbaar zal het steeds lastiger worden om mensen tegen informatie te beschermen. Ik zie een vooruitgang in de geschiedenis.

Bekijk hieronder de documentaire:

De wortel van het kwaad - Richard Dawkins - God als misvatting - Deel 1

De wortel van het kwaad - Richard Dawkins - God als misvatting - Deel 2

Lees meer over de geschiedenis waarin Calvijn er voor zorgt dat Michel Servet levend verbrand.in

Het doden van een mens door Guus Kuijer

Wederkomst

Als jongen van een jaar of acht was ik altijd bang voor de wederkomst. In het christelijke geloof is dat hem moment waarop Jezus terugkomt om te oordelen en op de een of andere manier gaat her er dan niet om of je goed geleefd hebt, maar of Jezus voor zonden gestorven was. In Mattheus 25 gaat het over de wederkomst en wordt gezegd dat mensen beoordeeld worden op hun daden. Maar dat werd dan weer anders uitgelegd, zodat het toch weer in de theorie pastte.

Ergens in de Bijbel staat dat hij komt als een dief in de nacht en dat niemand er op dat moment op zal rekenen. Ik was onbekeerd dus als Jezus op dat moment zou terugkomen, zou ik naar de hel moeten.

Ik was blij dat ik een trucje had ontdekt, waardoor ik dacht het te kunnen tegenhouden. Als Hij komt, terwijl niemand er op rekent, kan Hij dus niet komen als ik er op reken. Ik probeerde 's avonds in bed er de hele tijd op te rekenen dat Jezus terug zou komen, zodat Hij dat dus juist niet zou doen. Op de een of andere manier had ik daar de muziek bij van de 'Final Countdown'. Het laatste oordeel zou beginnen met een bazuin en in dat liedje klonk er ook zoiets als een bazuin. Ik was vooral bang als het onweerde. Dit werd ook wel 'het spreken van God' genoemd. Ik had het idee dat dan de kans groter was op de wederkomst.

Helaas werkte het trucje niet helemaal zoals gedacht. Het was natuurlijk onmogelijk om daar de hele tijd aan te denken. En telkens als ik even er niet aan gedacht had, schrok ik en dwong mezelf er weer aan te denken. Ik wilde natuurlijk niet voor eeuwig naar de hel: de plek waar het vuur niet uitdooft en de worm niet sterft.

Ook werd de wederkomst gebruikt om te manipuleren in wat mensen deden. Regelmatig werd de retorische vraag in kerkdiensten gesteld of je God kon ontmoeten in uitgaansgelegenheden, zoals een cafe of bioscoop. En dat kon niet, dus moest je er maar niet heen gaan.

Hemel en hel zijn vormen van straffen en belonen en dus vormen van manipulatie. Met vormen als straffen en belonen kan je wel degelijk bereiken dan mensen naar je luisteren en om macht uit te oefenen. Ik vermoed ook daarom dat de concepten van hel en hemel zijn bedacht. De bijbel is in verschillende tijden geschreven en je ziet ook dat in het verloop van tijd de concepten van hemel en hel aan verandering onderhevig zijn.

De God waar ik in geloof heeft vertrouwen in mensen en deze middelen helemaal niet nodig. God is voor mij het voorbeeld van een perfecte vader/moeder en een perfecte vader of moeder  heeft vertrouwen in zijn kinderen. Ik probeer dit ook te gebruiken bij de opvoeding van onze kinderen. Als je hier meer over wil lezen, dan raad ik het boekje van Justine Mol aan: opgroeien in vertrouwen. Ze werkt hierin uit hoe je kan opvoeden zonder manipulatie.

Waarom is iedereen overtuigd van zijn eigen geloof?

Vroeger geloofde ik. Eigenlijk geloof ik nog steeds, maar nu op een andere manier. Ik geloof nu niet meer alles wat mijn ouders vroeger zeiden en wat er in de kerk gezegd werd.Ik ben opgegroeid in de Gereformeerde Gemeente. Terwijl ik dit opschrijf, wordt ik me bewust van de impact die dat op mijn identiteit heeft gehad. Want natuurlijk groeide ik niet op in de Gereformeerde Gemeente. Ik zat er twee keer per zondag in de kerk. En toch voelt het alsof ik daar ben opgegroeid.

Gisteren ben ik bij een een workshop van Karel Emck geweest en daar had hij het hij over zelfhulpboeken. Elk zelfhulpboek begint met een pijn. Want zonder pijn is er geen behoefte aan dat boek. Wat dat betreft zat het geloof in de Gereformeerde Gemeenten net zo in elkaar. De leer is gebaseerd op de Heidelbergse catachismus die uit drie stappen bestaat: Ellende, verlossing en dankbaarheid. Eerst moet er dus pijn gecreëerd worden, anders is er geen behoefte aan verlossing.

Ik ben er lang van overtuigd geweest dat er een kern van waarheid zat in het geloof waar ik mee opgegroeid ben. Dat kwam omdat ik het zo ervaarde. Ik ben opgevoed met het idee dat ik slecht geboren ben, niet in staat om goed te doen. En inderdaad, dat ervaarde ik zo. Alles wat ik niet uit geloof deed was zonde en aangezien ik niet door God bekeerd was, was alles wat ik deed verkeerd. Ik hoorde dat ik slecht was. Ik voelde me ook slecht. Dus het moest wel kloppen, want het sloot aan bij mijn gevoel.

Rond mijn twintigste kreeg ik psychische problemen, die vooral uit mijn zelfbeeld voortkwamen. Ik kon niets, ik deed alleen maar slechte dingen vond ik en ik had een hekel aan mezelf. Regelmatig zei ik dat ook tegen mezelf: Je kan niets en je bent niets waard. Daardoor lukte eigenlijk niets en werd mijn beeld bevestigd dat ik niets waard was. Diverse kerkgenootschappen ben ik afgelopen, van Gereformeerde Gemeenten tot PKN, van evangelisch tot Katholiek, maar op de een of andere manier heb ik daar de verlossing nooit ervaren. Ik voelde soms kleine doorbraakjes, maar deze waren altijd slechts tijdelijk van aard.

De verlossing kwam wel, maar niet in de kerk of bij God vandaan. Stukje bij beetje leerde ik weer van mezelf houden. De psycholoog maakte me bewust van de stem in mijn hoofd, waarin ik tegen mezelf zei dat ik niet goed was. Ik leerde deze stem te herkennen en het zwijgen op te leggen. Ik weet nog niet of ik echt van mezelf hield op dat moment. Dit jaar ben ik begonnen met elke ochtend tegen mezelf te zeggen: "Ik houd van mezelf en ik accepteer mezelf te zeggen." Het bijzondere wat toen gebeurde is dat ik daadwerkelijk van mezelf ging houden en daardoor werd ik een gelukkiger en stabieler mens.

Ik denk dat ik nu begrijp waarom iedereen zo overtuigd is van zijn eigen geloof. Je omringt je met mensen die hetzelfde vinden, je zegt zelf tegen jezelf dat het zo is, je leest er over van mensen die bevestigen wat je al wist en o wonder: Voor je gevoel klopt het helemaal en is het helemaal waar. De moslims zijn overtuigd dat zij gelijk hebben en ook de reformatorische christenen weten het zeker: Zij hebben gelijk en de rest zit er naast. Ze dragen allerlei bewijzen aan en zijn er echt van overtuigd.

Het gevaarlijke is dat bedrijven als Google en Facebook weten welk zoekresultaten je waarschijnlijk wil hebben en deze hoger zetten. Op die manier zullen mensen nog meer bevestigd worden in hun eigen gelijk. Verzuiling 2.0.